Spanje Nieuws

Jhemz - hebben we gewonnen?

 Heel vol raakte de zaal. Rijen steeds dichter. Afgezien van een handje ‘’buitenlanders’’ allemaal Spanjaarden. Achter de tafel het illustere gezelschap. De vertegenwoordiger van de Gemeente, want de sinds meer dan 25 jaar aan de macht staande (niet geliefde) burgemeester bleef liever thuis. Veel te gevaarlijk. De twee heren van het project, wat technici en andere hotemetoten. Plus 2 politiemensen. Oeps.

Daags ervoor werden in totaal 1166 handtekeningen en bezwaarschriften van een aanpalende gemeente;  de plaatselijke cementfabriek, Ecologistas en Accion en de omwonenden ingediend bij de Gemeente. En nu had de gemeente uitgenodigd om te spreken over het project en vragen te beantwoorden. Beetje laat…want daarvoor had de gemeente alles gedaan om het project erdoor te jassen zonder het publiek te informeren en bij een 2e indiening een dusdanig korte termijn bepaald, dat informatie, onderzoek of verzet heel moeilijk werd. Maar dankzij de oplettendheid van de oppositiepartij kwam ‘’per toeval’’ het project naar voren, om cement te fabriceren. Een industriele activiteit, die m.b.t. milieueffecten op Grupo A mocht rekenen. Grote gevolgen dus voor milieu, natuur, leefomgeving en gezondheid. En waar? Op amper 400 meter van woonhuizen, net 1 km van de Rio Chicamo (beschermd) en nog wat microreservaten plus grote gebieden met landbouw. De afgelopen 10 dagen hielp ik de initiatiefneemster om deze strijd te voeren, want er moest heel veel gebeuren. Onderzoek, informatie, kennis vergaren, mensen mobiliseren, argumenten voorbereiden en vertalen. Want dat het hier niet om een onschuldige activiteit ging, was snel duidelijk.

Gisteravond krijgsberaad; 4 Spanjaarden, de Belgische initiatiefneemster en ik. Wie zou het woord voeren. Wat zouden we zeggen. Heel kort en krachtig zouden we de belangrijkste argumenten op tafel leggen, met als doel ‘’het moet hier niet komen’’. We waren het erover eens. Maar het liep anders. Por supuesto...

Want binnen de kortste keren was geen sprake meer van ordelijke vergadering, de emoties en de spanning liepen hoog op, en binnen 5 minuten greep de politie al in en eiste, dat een ‘’oproerkraaier’’ inbond. De Franco tijden herleefden. Mensen werden nog bozer, feller omdat ze zich niet wilden laten intimideren. De mestvorken, hakbijlen en stokken ontbraken nog net….

Vertalen voor buitenlanders? Mondjesmaat, en alleen het belangrijkste. Tot de man van de gemeente plots zei ’’ er is nog niks besloten, maar als jullie dit niet willen, komt het er niet’’. Klaar toch? Welnee, nog verhittere koppen die uitleg eisten over allerlei details. Niet horende wat er gezegd werd? En toen gaf de Projecteigenaar er ook de brui aan ‘’als jullie dit niet willen, ga ik het hier niet neerzetten’’. Nog 20 minuten geschreeuw, irrelevante vragen en hooglopende emoties. Tot ineens geroepen werd, dat het afgelopen was, omdat het project NIET zou doorgaan! Binnen een paar minuten vloeide de zaal leeg. Ziezo, zo doe je dat. Met hooglopende emoties, verbaal geweld en vooral niet met ingetogen, zakelijke logica en argumenten. Het werkte wel.

Voor hoelang? Want hier in Spanje gaat altijd alles net even anders. En zich aan wetten, regels of uitspraken houden is niet gebruikelijk. Dus voorlopig zouden we kunnen ontspannen. Maar ik blijf het dossier opbouwen, hou alle publicaties scherp in de gaten. Want als ze toch het lef hebben, om toch e.e.a. door te zetten, dan ...Je had erbij moeten zijn