Spanje Nieuws

Bouwen of afbreken?

Nadat Spanje het Prestige-ongeluk gevrijwaard heeft van elke criminele aansprakelijkheid, overwegen Franse lokale overheden nieuwe juridische aanklachten tegen Spanje, voor de schade, veroorzaakt door deze olieramp. Bretagne en Landes willen compensatie. De Spaanse minister van Justitie riep ‘’zijn’’ Spanjaarden op, het vonnis te respecteren ‘’of we het nu wel of niet mee eens zijn’’. Want anders zou het juridische systeem geen waarde hebben. Welke waarde? Een, waarbij milieu en natuur geen stem hebben en niet voor zichzelf kunnen opkomen? Galicië peinst er niet over, zich hierbij neer te leggen. Er moet een verantwoordelijke zijn voor een zodanig hopeloos verouderde junk-boot, die een dergelijke milieuramp veroorzaakte! Zal ook de Spaanse bevolking massaal optreden tegen politiek en juridische macht? 

Binnenkort mogen juristen trouwhandelingen plegen en scheidingen behandelen. Nieuwe regels ontlasten gerecht en burgerlijke stand. Dit, om de diepe economische- en schuldencrisis te bezweren. Het land heeft geen verder geld nodig om banken te saneren (men kreeg ruim 40 miljard, en het meeste zal ten laste van de belastingbetaler ‘’afgeschreven’’ worden) werd eerder triomfantelijk door de EU gemeld. Rentes voor leningen zijn laag, en het lijkt, alsof Spanje het ergste achter de rug heeft. Maar economisch herstel is nog lang niet in zicht. Veel winkels, bars en bedrijven sluiten; jongeren zoeken hun heil in het buitenland en burgers zijn pessimistisch. Van de ruim 6 miljoen werkelozen zijn velen laag opgeleid. Destijds koos men voor werk in plaats van opleiding, en bij de booming huizen business viel grof geld te verdienen. Nu zitten ze thuis. Zonder perspectief. De regering hoopt erop, dat ‘’het’’ vanzelf goed komt. De geldkraan wordt steeds meer dichtgedraaid. Maar lichtpuntje: de overheid is nu de grootste werkgever, groter dan veel grote concerns bij elkaar. In tijden van crisis blijkt dat de politiek/de heersende klasse en de corrupte machtsheerschappij voor een ongekend groot aantal nieuw banen heeft gezorgd. Om hun eigen rug te dekken en steun te leveren. Afbouw van schulden is bijna onmogelijk – maar is voor ‘’later’’. Nog meer plukken van gepensioneerden en werklozen is niet realistisch. Belasting verhogen voor rijken of winsten van SICAV’s, boetes voor belastingontduikers? Dit blijven taboes, daar komt men niet aan. Maar met duizenden Euro’s publiek geld zijn cursussen voor hogere politici –, voor zo’n 826 euro/uur, gegeven door het Madrileense instituut ICM – gefinancierd. Overigens met 0 resultaat, want ‘’we’’ vertrouwen ze nog minder. Het blijkt onmogelijk, de eigen rijen eens te zuiveren van corrupten en aangeklaagden; riante vergoedingen en subsidies van deze ‘’klasse’’ af te bouwen. Hoe erg moet het worden voordat de Spanjaarden zeggen ‘’stop, we pikken dit niet’’? Dat het kan heeft ons lokale gevecht wel bewezen. En nu nog landelijk ‘’no’’ zeggen.

 

Repsol gaat in mei 2014 verder met haar omstreden plan om olie te zoeken voor de Canarische Eilanden. Als de overheid ze tenminste alle benodigde milieuvergunningen geeft. Want er liggen grote voorraden Vooral voor Fuerteventura en Lanzarote. Wat gebeurt er dan met het toerisme of de ecologische waarde van de natuurgebieden, who cares. Repsol dreigt dat men van een ‘’nee’’ later spijt zal krijgen en wil binnen 20 dagen antwoord. En anders gaan ze wel naar Marokko. Chantage met bangmakerij over tekort aan brandstoffen, zonder rekening te houden met milieuschade en leefklimaat. En lokken met geld: ruim 9 miljard zolang het zoeken en de winning van olie duurt. Welvaart voor deze gebieden en banen. De premier van de Canarische eilanden zei laatst in Brussel, dat zij zich niet voor een bord linzensoep laten verkopen. Wel voor een solomillo? En dat Repsol het kon vergeten, om mensen om te kopen. Maar Repsol staat sterk bij een werkloosheid daar van ruim 33%. Klein detail; ruim 70% van het water op deze eilanden wordt via ontziltingsinstallaties gewonnen. De kans op vervuiling is een groot risico. En ondanks dat Repsol de indruk wil wekken, dat alles pais en vree is, vindt men ook op Fuerteventura, dat die van Repsol ‘’petroleum piraten’’ zijn. Die je maar beter kunt weren.

Vanaf 1-1-2014 mogen alleen nog niet-hervulbare olijfolie flessen in de horeca gebruikt worden. Binnen de EU in mei afgeschoten project gaat voor Spanje nu toch door. Zogenaamd om de kwaliteit van de olijfolie te borgen, fraude te voorkomen; recht te doen aan producenten en als  compromis tussen regering en marktsector, om het imago te verbeteren. De milieueffecten (meer afval) worden niet meegenomen en eventuele prijsverhoging negeert men. Hoofdzaak, dat de ‘’verkapte’’ subsidie voor de grootste olijfolieproducenten (in Andalusië) door gaat. Goed voor handelaren en afvullers. Pech voor restaurants, consumenten en milieugroeperingen. Neem straks mijn eigen olijfolie mee. Weet ik zeker wat ik heb. Want wie controleert het afvullen van de ‘’extra’’ kwaliteit? Juist.

 

Sareb, de ‘’Bad Bank’’ van Spanje, heeft wederom 2 pakketten slechte kredieten ter waarde van 323 miljoen aan Deutsche Bank verkocht. De 3e verkoop van deze soort. Ondertussen zijn duizenden huizen en appartementen – sommigen niet afgebouwd - nog steeds onverkocht, en denkt men onderhand over sloop na. De getallen gaan tussen de 675.000 (regering) en 815.000 (Catalunya Caixa), en daar komt dan nog een half miljoen aan huizen bij, die nog in aanbouw zijn. Inmiddels wordt ook bepleit, om een deel van bestaande woningen aan te wijzen als woonruimte voor diegenen, die hun huis uit moesten omdat ze hun hypotheek niet meer konden betalen; ook bij een kleine huur zouden dan inkomsten gegenereerd worden. De prijzen blijven ondertussen zakken. En er wordt weer veel door buitenlanders gekocht. De bodem is nog niet in zicht.