Spanje Nieuws

Cervantes

Ceuta en Mellilla worden steeds meer een probleemzone voor Spanje; teruggeven aan Marokko (die hier al jaren voor vechten) zou ik zeggen. Maar dat is te simpel. Het zou dan wel afgelopen zijn met de stroom illegale immigranten in een Europees land; dit veroorzaakt thans een hoop ellende aan alle kanten en is op deze wijze niet oplosbaar. Maar ook hier spelen economische (en sentimentele) belangen: het zijn vrijhandelszones, en enorm veel Spanjaarden kopen daar taxfree in. Verder is daar niet veel te beleven. Laat Europa nou eens een paar miljard investeren in gezondere omstandigheden binnen Afrika zelf, want wij betalen uiteindelijk het wegkijken toch zelf met alle ellende, veroorzaakt door grote hoeveelheden vluchtelingen. Laten we projecten opzetten voor duurzame landbouw of ecologisch toerisme; geen geld geven, maar de mensen leren, zelf verantwoordelijkheid voor hun leven te nemen en de handen uit de mouwen te steken. Niemand, die naar Lena luistert, natuurlijk.

Huizenprijzen eind 2013 zijn – t.o.v. 2007 – met ruim 37% gedaald. IMF en S&P denken, dat de bodem nog niet is bereikt, maar de daling gaat wel steeds trager. De prijzen worden thans aantrekkelijk om weer onroerend goed te kopen.

Niet meer van deze tijd: de bisschop van Alcalá de Henares zei, dat sinds 1985 – het jaar waar abortus in Spanje legaal werd – ruim 2 miljoen abortussen hebben plaatsgevonden; veel meer doden dan gedurende de Spaanse Civiele oorlog. Hij waarschuwde, dat de vrijheid van vrouwen niet betekent, dat het leven van een goddelijk kind kan worden beëindigd. En dat er geen reden is om een vrijwillige abortus goed te keuren; het recht op leven zou los staan van politiek debat en partizanengevecht. Het nieuwe geluid van de kerk staat in het licht van de controversiële wetswijziging, waarbij de mogelijkheid tot abortus praktisch nihil wordt. Volgens de bisschop is abortus een teken van een in de tijd teruggaande gemeenschap. Ik zou eerder zeggen dat het tijd wordt, dat de katholieke kerk met haar tijd meegaat en zich aanpast aan de huidige gemeenschap.

Wat zal het worden met het nieuwe belastingsysteem? Er wordt druk gespeculeerd, ballonnetjes opgelaten en kleine sluiertjes opgelicht. Een zogeheten fiscale devaluatie schijnt thans overwogen te worden, waarbij hogere indirecte belastingen (?) tot een verlichting van de bijdrage tot het sociale systeem van Social Seguridad zouden kunnen leiden, waardoor werknemers profiteren en de concurrentiekracht versterkt zou kunnen worden. Goedkopere productie in Spanje zou goed zijn voor de export, terwijl importen door een duurdere BTW getemperd worden. Maar op het totale BNP maakt dit niet veel uit. Het probleem is, dat nu al de pensioenen meer kosten dan wordt betaald via de Soc. Seg, door de hoge werkloosheid en de crisis. Gepland is een aanpassing van belastingen – gefaseerd – tussen 2015 – 2017; maar of de geplande aanpassingen werkelijk voordelig voor de staatskas zullen uitpakken, is onzeker. En als je aan de ene kant de inkomsten voor de Soc. Seg.  wilt verlagen en elders stiekem BTW wil verhogen, snijdt de staat zichzelf in de vingers. Want uiteindelijk gaat het ook om de consument, die in staat moet zijnom geld uit te geven. En verhoog je belastingen of BTW, heb je minder te besteden. Weet zelfs een kind.

Het Catalaanse parlement heeft besloten, dat financiële instellingen belast gaan worden voor huizen, die in hun beheer zijn en langer dan 2 jaar leeg staan. Ingaan moet de wet per 2015. De kosten zullen tussen 850 – 1650,00 Euro/huis bedragen en geschat wordt, dat ca. 1500 huizen in 70 gemeentes hierdoor aangeslagen gaan worden. Beetje raar…Want het was juist de partij van Mas ‘’el president’’ (jawel, die gek die onafhankelijkheid wil), die in het kader van verkrijgen van meer macht de wet van de voorheen regerende socialistische partij, om banken te dwingen, huizen in hun bezit te verhuren, terugtrok. Thans zijn er ongeveer 40.000 huizen in het bezit van banken en bij asset management organisaties zoals SAREB; een zogenaamde bad-bank, opgezet door de regionale overheid, om de ‘’slechte’’ onroerend goed posities bij de banken weg te halen. De belasting wordt vooral daar geheven, waar de regionale overheden een grote vraag naar leegstaande huizen (o.a. voor diegenen, die de hypotheek niet meer konden betalen…) constateren. Sociale woningen. Op zijn Spaans…

Gedurende zijn leven zou je Miguel de Cervantes als ‘’loser’’ hebben kunnen beschouwen; pas eeuwen later kreeg hij de roem, die hem toekwam. Maar daar had hij niks meer aan. Een van de weinige dingen, die gingen zoals hij het wilde, was de keus van zijn begraafplaats. Hij wilde begraven worden in het Trinitarias  klooster in Madrid. De exacte locatie is nooit bekendgemaakt, en nu wil Fernando de Prado, een historicus, deze gaan zoeken. Met behulp van radartechnologie. Tot nu toe is nooit enige moeite gedaan, om de laatste rustplaats van Cervantes te zoeken. En dat is kwalijk, want Spanje had dit al lang geleden moeten initiëren, aldus een onderzoeker. E.e.a. zou het gevolg zijn van de katholieke visie, dat de geest na de dood belangrijker is dan het lijf van de overledene. Terwijl Cervantes toch in de Spaans/Westerse literatuur een prominente plaats heeft. Don Quixote, geschreven tussen 1605 – 1615 vormt eigenlijk de basis van onze hedendaagse fictie en de invloed op literatuur en taal wereldwijd is overduidelijk. Denk maar eens aan ‘’vechten tegen windmolens’’. In 2010 werd De Prado’s verzoek om onderzoek afgewezen door de gemeente. Nu is dat anders, omdat hij inmiddels ook private financiering van zijn onderzoek met hulp van een Amerikaanse Universiteit zou hebben geregeld en de kosten op 135.000 $ geschat worden. Mocht hij succes hebben, lijkt een DNA onderzoek – zoals bij Koning Richard – onmogelijk, omdat er geen geïdentificeerde nazaten van de schrijver bekend zijn. Doodsoorzaak lijkt eerder kanker dan vergiftiging te zijn, aldus onderzoekers. Het meest waarschijnlijk is echter - mocht men Cervantes laatste rustplaats vinden – dat dit een boost zou geven voor het toerisme. Stel je voor, ‘’bezoek de laatste rustplaats van de man die Don Quixote heeft geschreven’’. Wauw. Aldus te lezen in de New York Times.