Blog

Olympische spelen

Als mensen mij beter - en zonder stokken - zien lopen, roepen ze vaak ''gaat goed, he?'' Goed bedoeld, en ik snap het ook, maar wat weten zij ook van alle vervelende symptomen die mijn/ons leven aardig overhoop halen en veel dingen haast onmogelijk maken. Ik wil ook niet de zeur uithangen. Hoef geen medelijden. Wil ''normaal'' leven. Dus soms zeg ik ''het gaat goed''. Omdat dit soms makkelijker is dan een heel verhaal waarom dat ''gaat goed'' eigenlijk helemaal niet zo  goed is...Ik doe mijn best. Blijf positief. En Joost is een geweldige kanjer; steunt, helpt, maakt me aan het lachen en samen redden we't.

 

Dinsdag in Torrevieja liep ik Joost zowat voorbij met mijn wandelstokken. Turbo-Nikki komt eraan! Heel veel gelopen, genoten, en dan is het woensdag even oef...Maar goed in de avond ging ik weer airwalken. Rust roest.

 

Nou ben ik best voor ‘’verbroedering’’, en ‘’samen spelen’’. Maar met de coördinatie tussen mijn beide benen ging het daarbij wel enigzins mis, of laten we zeggen, ‘’het’’ was behoorlijk zoek. Een ongeregeld zooitje was het! .Geen WK dit keer, maar Olympische spelen, waarbij er verschillende ‘’beestjes’’-disciplines van start gingen...In verschillende snelheden dus. En ze kozen ook nog verschillende routes. Onleuk! Probeer dit maar eens te stoppen. Zegt Joost ‘’mierenlokdoosje halen’’? Ik vrees, dat hier grotere en kleinere krabbelaars rondliepen die er niet in passen...

Na weer een zware week van 4 nachten zeer slecht/nauwelijks slapen kan ik donderdagmorgen eindelijk eens zeggen ‘’ik heb wat meer en beter geslapen’’. En oh, wat voelt dat heerlijk.

 

Elke morgen in de jacuzzi overdenk ik iets positiefs: dat de vogels je zo vrolijk om de oren fluiten. De zon lekker schijnt. Ik weer een keer iets meer heb kunnen slapen. Kortom, je snapt het idee.

En ik ga mondjesmaat nu toch ietsje meer activiteit ‘’forceren’’. Ik ga het mobile v/d fantasiekip in klei afwerken met kleine frutsels eronder, zo van eitjes, veertjes, en zo...op Pinterest vond ik een paar leuke ideeen, naast hetgeen ik zelf al in mijn hoofd heb.

Voor het kattenkop-kleibord met erop in sgraffito ‘’getekende’’ muisjes gaan we een glazen dikker frame halen, achter glas kan het niet beschadigen, maar kunnen we’t wel ophangen. 2 schilderijtjes aquarel zijn opgezet (Berner Sennen en een aapje); misschien dit weekend eraan beginnen? Kortom, langzaam stukje-bij-beetje wil ik ietwat van de ‘’energie-voor-10’’ terug proberen te krijgen. Mentaal klopt het, maar de praktijk is ietwat weerbarstiger.

 

Ik heb de Chinese kruidenformules even afgezet, en ben van 3 naar 2 Magnesiumcitraat tabletten gegaan. Met warm, zonnig, rustig weer lijkt dit goed te gaan. Zien hoe het zich houdt in het weekend, het zou paar dagen gaan regenen/fris worden. Puik natuurlijk voor de natuur. Al dat water. Maar voor mijn lijf? Geef mij warmte met zonder wind.