Over voedsel

Extra vezels, goed voor u!

Vis uit de Pacifische Ocean? Nou, sinds dat ‘’gedoe’’ rondom Fukushima, krijgen vishandelaren o.a. in Seattle steeds meer problemen, om hun vis te verkopen. Want wat vroeger als veilig, gezond en lekker gold, krijgt nu een ‘’smaakje’’. De angst voor radioactieve besmetting. De afgelopen maanden kwamen steeds meer blogs op het Internet, en werd veel informatie verspreid over de gevolgen van de enorme ramp, die zich in Japan had voltrokken. Op dit moment vertonen onderzochte (zalm) monsters nog relatief weinig/geen of lage stralingsniveaus. Maar dat gaat veranderen, doordat de stroming van de zee meer radioactieve stoffen richting de Amerikaanse en Canadese kusten gaat sturen. Langs de Westkust wordt continu zeewier onderzocht op aanwezigheid van radioactiviteit. En natuurlijk wordt ook het water zelf getest. Want binnen 2 jaar wordt een piek in radioactiviteit verwacht. In Hawaii is recent een wet aangenomen die testen van zeewater en vissen/schaal/schelpdieren vereist om onrust te voorkomen. Alaska test nog niet en startte een campagne om geruchten over radioactieve besmetting de kop in te drukken. Loki Food in Seattle deed het anders: zij ging hun vis testen en publiceerde de gegevens. Waardoor klanten weer terugkomen. En als in juni het zalm seizoen weer opent, gaan ze weer testen. En zo hoort het. Ondertussen zijn wetenschappers bezig met genetisch gemanipuleerde zalm. Want dat is goedkoper dan wilde (en levert vooral veel meer op). Dus het gaat uiteindelijk niet uitmaken: of wilde zalm, die gloeit van Japanse radioactiviteit, of door genetische manipulatie. Maar gloeien zal het. Of wij…

 

Vezels zijn goed voor u. Tenzij ze gemaakt zijn van houtpulp. Want cellulose (carboxymethylcellulose E466/ cellulose E460i/460ii/ methylcellulose E 464) is fantastisch. Voor de voedselproducent dan. Ruim 30% goedkoper dan meel of olie. En het zit in heel veel producten. De mens kan de houtvezels en pulp niet verteren – ze verlaten het lijf na 4 dagen - maar de claim ‘’met extra vezels’’ is wel aantrekkelijk. En na consumptie van de troep voelt men zich vol en voldaan, zonder de extra calorieën. Winst toch? De goedkoopste vorm van cellulose wordt gewonnen uit hout. Via chemische processen wordt het omgevormd tot vloeibare-, poeder- of andere structuren. Met zonder gevaar voor de volksgezondheid. Maar echt goed getest is dat niet door o.a. de FDA. Plantaardige cellulose (uit planten) wordt zelden verwerkt, veel duurder. Gebruikt wordt het spul om sauzen en ijs smeuïger en dikker te maken; het zit in geraspte kaas, kruidenmixen, noedels in pot, energydrinks, low fat – en ook glutenvrije producten. En natuurlijk ook in bakproducten en kroketten. Soms wordt het gedeclareerd als “vulmiddel” (technisch niet onjuist) of als ‘’andere smaakmaker’’. Creativiteit kent geen grens. Smaak wel.