Over voedsel

25 gram suiker per dag? Onmogelijk!

Soms word ik zo moe van ongenuanceerde ‘’journalistieke’’ informatie over gezondheid of voeding. Zoals: dat het niet haalbaar is, om de aanbeveling van het WHO te volgen, om niet meer dan 25 gram suiker/dag te eten. Voor de gemiddelde Nederlander onmogelijk – aldus een medewerkster van Foodwatch. Want stel je voor, dan zou je namelijk niet uit pakjes, zakjes, blikjes of potjes moeten eten. Ja, en dat doet de gemiddelde NL dus volop. In bijna alle voedingsmiddelen stopt de fabrikant suiker, want dat is ‘’lekkerder’’. Onzin. Chemisch gefabriceerde high (genet. gemanip.) corn fructose wordt toegevoegd omdat het goedkoop is en aanzet tot ‘’ik wil meer eten’’. En dus rinkelt de kassa. Bij de producent. Kijk maar eens op het etiket. Ergo: minder industrieel bereid voedsel, en meer vers eten. Dan wordt ‘’minder suiker’’ een makkie. Evenals minder vet, zout, geur/kleur/smaak- en andere troepstoffen. Simpeler kan ik het niet maken. Wel lekkerder.

En wat te denken over het artikel, dat een tosti ham-kaas net zo slecht is als roken. Ik heb het onderzoek in Cell gelezen, evenals het artikel van de University of Southern California. En het verhaal is heel wat genuanceerder. Maar als u de foto met de eieren plus de kop hebt gezien, is de kans groot dat u de eieren laat staan. En nog een sigaret opsteekt. Flauwekul, die artikelen. Voor de geïnteresseerde ben ik bezig met een samenvatting van de onderzoeksresultaten; waarbij de onderzoeksmethodiek al te denken geeft, en de conclusies allesbehalve eenduidig zijn en bovendien niet tot zulke knol/drol-vergelijkingen leiden. Want roken is schadelijk voor de gezondheid. Met voeding ligt het veel genuanceerder; zeker als daar nog leeftijd, stress en genetische factoren meespelen. Maar worstel je maar eens door een dergelijk ‘’onderzoek’’ (overigens deels gesubsidieerd door – jawel – een bedrijf dat medische voeding maakt). Dat u het weet. Ik tik nog een eitje.

 

Je zou mogen veronderstellen, dat toevoegingen gewoon op het etiket gedeclareerd worden. Tenzij een ‘’hulpstof’’ in het eindproduct geen technische werking laat zien. Voorbeeld: bij de productie van aardappelpureevlokken wordt diphosphaat E450 ingezet, om grijsverkleuring bij de droging te voorkomen. Deze staat op het etiket. Maar als deze zelfde vlokken verder verwerkt worden in een kant-en-klaar gerecht op droge aardappelbasis, hoeft het niet meer gedeclareerd te worden. En ‘’zonder kunstmatige aroma’s’’ is dus een natuurlijk product?Mis poes. Dit wil alleen maar zoveel zeggen dat geen kunstmatige stoffen zijn gebruikt. En natuurlijke toevoegingen – zoals aardbeiaroma voor yoghurt, geproduceerd met houtvezels – zijn natuurlijk veel goedkoper dan echte vruchten. Zonder kleurstoffen of conserveermiddelen of zonder smaakversterker: ook hier suggereren de fabrikanten een natuurlijk product. Maar het gewenste resultaat wordt meestal met behulp van een andere hulpstof gerealiseerd, die echter in een andere categorie hoort. Gistextract is dus ook een smaakversterker. En ook kersenyoghurt zonder kleurstof krijgt zijn kleurtje o.a. van bietensap. En labels met ‘’zonder’’ als de opgevoerde voedings- of hulpstoffen al helemaal niet in een dergelijk product voorkomen? Makkelijke claim, altijd correct. Vetvrije gummibeertjes b.v. En natuurlijk kunstmatig zijn de zwarte olijven, kant-en-klaar verpakt. Want dan koop je geen voluit gerijpte olijven. Nee, het zijn groene, onrijpe, die vervolgens met E 579 (ijzer-II-gluconaat) of E 585 (ijzer-II-lactaat) gekleurd zijn. Wie echt wil weten wat hij eet, moet dan niet naar de kleurstof kijken, omdat deze stofjes als ‘’stabilisatoren’’ gedeclareerd worden. Verwarrend, nietwaar?

Als je voor goedkoop gaat, dan is bijna met zekerheid aan te nemen, dat ‘’kaas’’ op/in het product geen echte is, maar een zogenaamde analoog kaas. Kaas die geen kaas is. Want dit product bestaat voornamelijk uit eiwitpoeder, gemengd met water, plantaardige olie en smaakversterkers. Wel cholerestol- en lactosevrij; bijna gezond toch? Producenten hebben dit in 20 minuten gemaakt. Smelten doet hij prachtig, krijgt zelfs een knapperig korstje en smaakt ook bijna naar kaas. En overleeft temperaturen tot 400 graden zonder te verbranden, ideaal! En veeeel goedkoper. Want echte kaas moet rijpen. En bevat mineralen, vitamines en melkvet. Wil je dus gaan voor echte kaas, checkt of het product 100% uit melk bestaat. Namen zoals pizza-mix, pizza-beleg of sandwich-plakken verwijzen meestal naar analoog kaas.

Of neem nou die prachtige foto’s van stukjes lekkere ham op de kant-en-klare pizza. Ook hier wordt – tenzij je ervoor wilt betalen - de ‘’ham’’ gemaakt uit minderwaardig vlees, wat vervolgens machinaal geperst wordt. Echte achterham wordt zelden gebruikt. Het surrogaat bestaat meestal maar uit 50 – 80% uit vlees, vaak zelfs minder. Vind je botsplintertjes, is het separatorvlees (machinaal ontbeend), en ham die geen ham is, bevat vervolgens nog 40% water, melk- of sojaeiwit, zetmeel en geleer- of verdikkingsmiddelen. Tests wezen uit, dat de ‘’ham’’ in de horeca voor het overgrote deel nep is. En dus niet correct wordt gedeclareerd. Maar schadelijk voor de gezondheid zijn noch kunstkaas of plakham. Echte ham herken je aan de spierstructuur en eventueel een vetrandje. Maar ook daar wordt nog wel eens mee getruct.