Over voedsel

Made in Italy

Made in Italy tomatensauzen in het nieuws – eens wat anders dan ‘’fout’’ vlees; Carrefour, SuperU en Intermarche blijken te sjoemelen met deze producten, welke op basis van tomatenconcentraat uit China en de USA worden gemaakt. Meldde France3. Het is nog toegestaan ook, want het wordt verwerkt in Italië; dus Made in Italy, toch? Met gratis eiwit: want er huizen soms nogal wat wormen in praktisch bedorven concentraat. Die worden zoveel mogelijk weggeveegd, maar ja, je mist er weleens een…Flink wat zout, smaakversterkers en water erbij, en klaar is de heerlijke Italiaanse tomatensaus. Ook elders in Europa verkrijgbaar. Omdat de consument vooral goedkoop wil. Ach, je moet het zo zien: koop je een dergelijke tomatensaus, krijg je gratis extra proteïne. Toegevoegde waarde noemen ze dat in de marketing. Voor wie echt smaak wil? Koop goede trostomaatjes (zo vers mogelijk), leg ze in parten op een bakblik, met rozemarijn, tijm en knoflook, scheut olijfolie, in de oven tot ze zacht zijn, pureren, verse basilicum en oregano erbij, afproeven met peper, klaar is de niet-veel-werk-niet duur-maar-wel-smaakvolle-eerlijke-tomatensaus. Voilà. Buen apetito.

 

In de ‘’Campionata Mondiale Della Pizza’’, het wereldkampioenschap pizza bakken in Italië traden pizzabakkers uit 35 landen aan. En wie won? Een Aussie! Ook al heeft de winnaar een restaurant in Melbourne, de kneepjes van het vak leerde hij wel degelijk in Italië. Pff…

 

Hoe levensmiddelenbedrijven ons verslaafd maken (aan vet, suiker en zout); een nieuw boek van Michael Moss dekt het complot op van levensmiddelenbedrijven, welke ons naar zijn zeggen verslaafd maken. We worden te dik, krijgen hoge bloeddruk, diabetes en nog meer van die enge ziektes. Enige nuance past wel.  Zeker, velen hebben geen zin om zelf in de keuken te staan en vers te koken. Kant-en-klaar, voorbewerkt of fast food is voor velen makkelijk, en vind je het lekker, trek je sneller een zak of blik open. Maar ondanks dat er allemaal stofjes in verstopt worden – de industrie moet toch ook verdienen - om ons brein te verleiden tot ‘’ik wil meer’’, kunnen we zelf na 2 handjes chips ook de zak weer dicht doen. Dus ja, voedingsbedrijven zijn er om winst te maken en je meer te laten consumeren, maar je raakt alleen verslaafd, als je zelf ervoor kiest. Want er zijn betere alternatieven; en lang niet altijd duurder. En de tijdwinst van convenience food? Is vaak sterk overdreven. Het blijkt mogelijk, om binnen korte tijd een volledige maaltijd op tafel te zetten, die voedt, lekker smaakt en alle kunsttroep omzeilt. De consument bepaalt, hoe ver dit soort bedrijven kunnen gaan. Want het kan ook anders; het ingrediënt in de Subway broodjes, dat ook in yoga-matjes wordt gebruikt, zal verwijderd worden. Dus hoezo, verslaafd raken? Opstand!