Over voedsel

Glycemisch, symbio of gewoon natuurlijk?

Nee maar, Unilever is er toch erachter gekomen, dat het wellicht niet zo verstandig was, om een proces aan te spannen tegen de Just Mayo. Juist ja, die met zonder ei in de mayo. Puur plantaardig. Veel jongere en bewuste klanten vonden juist dit alternatief een prima zaak. En die konden de zet van Unilever bepaald niet waarderen. Nu zegt Unilever poeslief, dat ze helemaal achter de duurzaam geïnspireerde en innovatie bedrijfsdoelen van Just Mayo staan. Ja hoor, geloof ik zo. Een voordeel had het gedoe: de merkwaarde is enorm gestegen. Van Just Mayo dan.

 

Niet alle koolhydraten zijn gelijk. Je hebt die met een hoge glycemische index  - de GI -- (wit brood, gebak, cornflakes etc) , die een snelle stijging van de suikerspiegel veroorzaken. En die zijn de boosdoeners als het gaat om overgewicht of diabetes. Dus is het verstandiger, om voedingsmiddelen met een lage glycemische index te eten (o.a. fruit, peulvruchten), de bloedsuikerspiegel stijgt dan namelijk langzamer. Naast minder zout en dus vooral ook minder (vaak verstopt in kant-en-klaar) suiker en vet dus opletten, dat je betere koolhydraten binnenkrijgt. Bruin brood, volkorenrijst in plaats van gebak, croissant en McD junk. Dat was tot nu toe de gedachte. Maar onderzoekers vonden dat hoge/lage glycemische index weinig of geen effect heeft op insulinegevoeligheid, cholesterolniveau of bloeddruk. Verdorie, hoe krijg je de mensen nu aan gezonder eten????Feit is, dat het belang van hoog/laag GI van lager belang is dan gedacht. Dus moet de aandacht zich meer richten op een gezonde leefstijl is het advies. Van die onderzoekers (en dat roept Lena al jaren). Dus nog een keer: Drink geen suikerhoudende (industrie) dranken; eet meer fruit, groente en volkoren granen. Mijd snoep, zout en levensmiddelen met verzadigde en transvetten. En beweeg meer. Lena’s aanvulling: eet mediterraan! Met gezonde (echte) olijfolie, vis, noten, olijven erbij, weinig rood vlees en met mate wijn. Simpel toch? En nog lekker ook.

 

Gaat het om eten, moeten we ineens niks meer hebben van techniek en geknutsel. Vooral niet genetische aanpassingen in o.a. gewassen. En ook kunstmatige geur/kleur/smaak/hulpstoffen willen we liever niet (hoewel, wanneer keek u, beste consument voor het laatst op het etiket? ). Eten hoort puur natuur te zijn. En als we niet zelf groente verbouwen of zelf koken, laat de supermarkt dan tenminste een goed aanbod hebben. Liefst zonder troep. Helaas.  Grow up, beste consument, want in het diepste geheim knutselt men volop aan nieuwe voedingsmiddelen. Met ‘’extreme engineering’’. Wat dat nou weer is? Te lezen valt op Foodlog, dat dit stoffen zijn, die door middel van synthetische (= kunstmatige) biologie – kortweg SYMBIO genoemd – gemaakt worden. Dus niet knippen/plakken van DNA om eigenschappen te veranderen, maar het knutselen van nieuwe organismes met een DNA uit de computer. Algen of bacteriën, die stofjes produceren die anders te duur zouden zijn. O.a. geurstoffen en medicijnen. Da’s toch mooi? Tja….Oorspronkelijk was het voortgekomen uit de behoefte, om biobrandstoffen te produceren door algen. Maar dat bleek commercieel niet haalbaar, dus is men gaan kijken, wat men verder met deze technologie kan. Toen vonden ze vele kostbare ingrediënten voor o.a. cosmetische producten en smaakstoffen (denk aan vanilline) die zich hiervoor leenden. Kassa! Maar namen van producenten (en hun afnemers) of over hun projecten? Daar lees je nauwelijks over. Gaat allemaal in het geniep. Want wij – de consumenten – vertrouwen het niet. En dus is het ‘’pronk ik met mijn product of verstop ik het’’. Ecover wilde symbio olie in haar eco-schoonmaakproducten gebruiken; maar het oogstte een storm van kritiek. Liever volledige transparantie en goede uitleg van de ‘’voordelen’ ’van deze nieuwe techniek? Zoals het voeden van de groeiende wereldbevolking met dierlijke eiwitten in de vorm van kweekvlees?  De VN conventie over biologische diversiteit riep haar 194 lidstaten op, voorzichtig te zijn ten aanzien van synbio toepassingen en producten daarvan alleen voor veldproeven (?) goed te keuren na uitvoeren van voldoende risico afweging (hoe vaag kun je’t formuleren). Nou, het recept voor controverse; want gaat het om verandering of vernietiging? En wat pikt de consument wel/niet? Qua landbouw willen we liever traditionele methodieken zien, maar synbio is al volop in gebruik voor de productie van medicijnen, biobrandstoffen, verpakkingen en sommige voedsel. Jawel. Leuker kan ik het niet maken. En er is geen absolute garantie om voedselrisico’s te voorkomen of iets 100% veilig te verklaren. Voorzichtigheid, kleine stapjes, zou Lena vinden. Helaas zijn de mogelijkheden voor deze techniek zo enorm, met zoveel goedkopere grondstoffen die nog meer winst genereren voor fabrikanten, dat we er niet omheen kunnen. Bovendien ontbreekt nog elke regelgeving om deze techniek te reguleren. Die komen over het algemeen pas NADAT nieuwe zaken mogelijk zijn. Wat brengen de komende jaren: transparantie of nieuwe schandalen, vooral over stofjes, die nu al stiekem in ons eten zijn gestopt? Lena gaat dit op de voet volgen. En stelt een lijst op van producenten (ze weet er op zijn minst al 1) en hun producten of baanbrekende projecten, die zogenaamd allemaal een bijdrage leveren aan ons welzijn en ons voeden. Ja hoor, geheel altruïstisch natuurlijk.

 

Geen zin in onzinproducten, toevoegingen die je niet wenst of hulpstofjes die niet gedeclareerd hoeven worden omdat ze tijdens het productieproces zomaar in het niet verdwijnen? Zul je toch moeten nadenken. Kopen, vers geoogst bij de boer? Of een bio-abonnement; eerlijke zuivel en zelf (simpel) je eigen yoghurt maken? Eigen brood bakken? Kiezen voor minder, maar lekkerder en gezonder bio-vlees? Het kan wel. Kost soms een beetje meer. Tenzij je met wat gelijkgestemden iets meer inkoopt, dan valt het vaak reuze mee. Er is veel slims te bedenken. Of samen een groentetuintje op te zetten. Kan zelfs op het balkon. Is nog leuk ook. Zelf oogsten en vooral oppeuzelen. En ‘’je bent wat je eet’’…