Over voedsel

Mag het een stofje extra zijn?

Geen nul waarde, maar een grenswaarde. Dat wil de kalversector. Aldus de Boerderij. Tegendeel wat consumenten willen. De voorzitter van de LTO-vakgroep Vleeskalverhouder vindt dat de nultolerantie voor risicostoffen minder strikt gehanteerd moet worden. Van Kats-affaire met 2500 kalveren die het verboden antibioticum furazolidon in hun bloed hadden? Oorzaak werd niet achterhaald. Nee hoor. Maar goed, dan wordt ook regelmatig chlooramfenicol gevonden; antibiotica en groeibevorderaar. Hinderlijk. En bovendien zou dit stofje ‘’van nature’’ in stro voorkomen. Huh? En die rare consumenten? Die zeuren alleen maar als er weer een % gevonden wordt; niks aan de hand, geen gevaar voor de volksgezondheid. Wel voor de winstgevendheid. Van farma, kalvermester en handel. Want daar gaat het toch om? Nee, Lena, je begrijpt het niet, die man van de LTO vindt dat het tijd is om vertrouwen te creëren, waar de kalverhouderij zo veel behoefte aan heeft. Nou, ik zou zeggen, dan stop je toch met die stiekeme stofjes en ga je duurzaam kalveren mesten? Nog beter voor milieu, dierenwelzijn en gezondheid. 

 

En dan hebben we nog de Vlaamse minister van Dierenwelzijn. Opperde laatst, dat Europa de normen versoepelt voor ‘’echte’’ foie gras. Dan kan ook minder zware lever erkend worden als ‘’echt’’. Want nu moet zo’n lever minimaal 300 gram (eend) of 400 gram (gans) wegen. En worden de beesten dus dwang gevoerd, anders lukt het niet, om dit gewicht te ‘’fokken’’. En als je dus de eis aan het gewicht verlaagt, kun je ook dwangvoedering voorkomen. Kan de consument tenminste kiezen voor foie gras zonder gewetensbezwaren. Minder dierenleed, meer smikkelen dus…

 

Terwijl over dit luxeartikel wordt gesteggeld, hebben ze in Engeland iets heel anders aan de hand. Namelijk kwalitatieve ondervoeding; te weinig waardevolle en te veel loze calorieën. Hoe dat toch zou komen? Door de tweedeling in de ‘’moderne’’ welvaartsstaat Engeland (?). Want de armeren eten minder gezond, en ze zouden ook nog te weinig eten. 10% van de Britse bevolking is arm; door te weinig geld krijgen ze minder dan 2000 kcal/dag binnen. De gegevens zijn niet helemaal betrouwbaar, maar laten wel een trend zien. De toegang tot voedsel – Lena vult aan ‘’gezond voedsel’’ – verslechtert. Ze proberen dit op te vullen met goedkope calorieën (junk food en fris dus). Zo ontstaat – aldus een prof – een vicieuze cirkel waarin futloze, arme mensen geen kans meer hebben om mee te doen in de moderne samenleving. En in de statistieken doen ze’t ook niet goed. Verdorie. Maak toch junkfood duurder dan gezond voedsel? Leer de Britten eindelijk eens gezond koken & eten, want de voorbeelden van slecht eten zijn legio. Jamies bemoeienissen om scholen gezonder eten te laten koken, hebben na jarenlange strijd wel wat weten te verbeteren. Maar er moet nog veel gebeuren, daar op het eiland…

 

Texas. Olie. Nee, deze keer nu eens niet de ‘’zwarte’’ olie. Ondanks dat daar nog steeds geld mee te verdienen valt daar. Nee, er komt een nieuwe olie eraan. OLIJFOLIE. Inmiddels zijn er al zo’n 70 Texaanse olijfboeren actief. In 2013 werden een half miljoen olijfbomen geplant. Eind 2015 zullen dat er 2 miljoen zijn. En die moeten een boost geven aan de US-productie van olijfolie. Want de USA is de grootste importeur van olijfolie: 97% hiervan komt uit Spanje en Italië. Voor ruim 1,1 miljard $. Het kleine beetje van inheemse olijfolie wordt in Californië geproduceerd. Daar werden olijven in de 17e eeuw geïntroduceerd door Spaanse missionarissen. In 2013 produceerde men daar 13,2 miljard liter. Texas ‘’maar’’ 57.000 liter. Maar dat gaat dus veranderen. En betekent tevens een andere kijk op de natuur. Het klimaat van Texas is buitengewoon geschikt voor olijventeelt. En door de lagere olieprijzen wordt dit extra aantrekkelijk. Want olijfolie is – in tegenstelling tot aardolie – te regenereren. Als de olijfbomen na 25 jaar niet meer voldoende dragen, zet je toch gewoon nieuwe? Probeer dat maar eens met een aardolie-veld, dat gebruikt wordt tot het ‘’op’’ is….