Over voedsel

Kakeldekrakel legbatterijei en foute suiker

Nee maar, Europa – maar vooral NL – lijkt in een legcrisis te verkeren. Oh pardon, ik bedoel natuurlijk eier-crisis. Door het afschaffen van legbatterij-eieren. Die mogen in Europa niet meer geproduceerd worden. Maar wel vrijelijk geïmporteerd uit landen, waarmee de EU een handelsverdrag heeft gesloten. Oekraïne o.a. ; dat zo graag bij Europa wil horen. En dat moet toch beloond worden met steun, nietwaar? Nederland importeert dus vrolijk kooi-eieren uit dat land. Veel goedkoper dan de eigen eieren. Dierenwelzijn wijkt voor winst. Maar Europa wil niets doen. De consument mag zelf kiezen voor een batterij- ei  van buiten de EU. De EU Commissaris Andriukaitis vindt verder dat de invoer van eieren en dito eiproducten uit dit soort landen ‘’verwaarloosbaar klein’’ zou zijn ten opzichte van de EU productie zelf. Voor thuisgebruik koopt de consument inderdaad massaal scharreleieren. Maar dat is maar een klein – en krimpend – deel van de eiermarkt. De bewuste keus bij koek, gebak, sauzen en vele andere producten, waar ei in wordt verwerkt, is niet te maken, omdat de verplichting ontbreekt, ‘’gemaakt met dieronvriendelijk geproduceerde eieren’’ te declareren. En fabrikanten kopen maar wat graag de goedkopere eieren, juist omdat ze’t niet hoeven te declareren. Omwille van zeurende consument ‘’geen legbatterijeieren meer’’ maar tegen producenten murmelen ‘’haal ze maar in land x en y’’. Kakelkrakelhypocriete EU.  Tik nog een eitje.

 

Eerst gingen zemelen, (volkoren) brood in de ban als zijnde ziek- en dikmakers en veroorzakers van o.a. ontstekingen. Nu komt Harvard met resultaten die laten zien, dat volkoren graan juist wel gezond is! De consumptie verlaagt het risico op hart- en vaatziekten met 9% en verlaagt het sterfterisico met 5%. Gepubliceerd in JAMA. De Vlaamse Morgen en de Britse Daily Telegraph hebben dus onmiddellijk een bord havermoutpap aanbevolen. De onderzoeksresultaten zijn het gevolg van 2 grote studies van de Harvard School of Public Health; de een met 74.000 vrouwen (1984 – 2010) de andere follow up studie met 44.000 mannen (1986 – 2010). Alle deelnemers waren bij start vrij van kanker en hart-en vaatziekten. Vooral de rood-vleeseters (rund, lam, varken) die overstapten op meer graan en minder vlees, bleken hun sterfrisico met wel 20% te verlagen. 

 

En als je nu toch niet meer wat je moet eten, neem je toch gewoon een pilletje? Vooral zo een die je laat voelen alsof je al gegeten hebt. Goed tegen overgewicht, hoge bloeddruk en cholesterol of suiker! Aldus de resultaten van een studie op laboratoriumniveau. Gepubliceerd in Nature Medicine. Het pilletje blijft in de darm en circuleert niet – zoals andere afslankpillen – in het bloed. Dus zou het veiliger zijn. Waarvoor? En het stofje – fexaramine - zou bovendien minder neveneffecten hebben dan medicijnen, en dus goed zijn om vetzucht te voorkomen. Echt waar. E.e.a.. moet nog wel getest worden op mensen. Maar het is DE revolutie in de strijd om obesitas (lees; winstpakker voor de farma). En in plaats van leefstijl veranderen, gezonder eten en minder junkfood en kunsttroep tot je te nemen, is een pilletje innemen toch een makkie? Helaas, weg, het gezellige lange tafelen, smikkelen van smakelijk bereidde eerlijke gerechten met zonder troep in een fijn en inspirerend gezelschap.

 

Mais-siroop – te vinden in heel veel industrieel geproduceerd voedsel, is veel schadelijker dan gewone suiker. Want het goedje van glucose en fructose zorgt – althans in een onderzoek – bij muizen duidelijk voor lagere vruchtbaarheid en kortere levensduur. Tja, en nu probeert men dit principe ook op de mens over te brengen. Want het zou een verklaring kunnen bieden voor de sterke stijging van overgewicht in westelijke landen. Aldus de University of Utah in het Journal of Nutrition. Want vooral in de USA is het suikerconcentraat, dat wordt gewonnen uit maiszetmeel, als zoetmiddel geliefd en in de meeste frisdranken gebruikt. Maar ook in Europa wordt het gebruikt: in yoghurt, brood, sauzen en limonades. Vanaf 5% wordt het gedeclareerd als glucose-fructose siroop of fructose-glucose-siroop. Het aandeel fructose/glucose is zowel in de maissiroop als in de gewone suiker ca. evenveel. Maar in de siroop komt het in de vorm van monosaccharide voor, dus ‘’eenvoudige’’ suiker. Bij gewone suiker praten we over een di-(=2) sacharide. Door de hoge suikerconsumptie vanaf de jaren 70 en een verschuiving van witte/kristalsuiker naar maissiroop voedt de gemiddelde Amerikaan zich thans dusdanig, dat ¼ van de calorieën uit toegevoegde suikers bestaat, waarvan ruim 42 % maissiroop. En niet alleen de Amerikaan dus. Te lezen in Die Welt.