Over voedsel

Het geheim van de saus? E-nrs!

Toevallig in Duitsland de diepvries PTC Snapper gekocht met een t.h.t. van 11.10.2015/lot PTKVAC1301? Eet maar liever niet op. Het Ministerie van consumentenbescherming en levensmiddelenveiligheid in Duitsland heeft Ciguatera geconstateerd. Watte? De vissen, die ciguatoxine – een giftig afvalproduct van eencellige organismen (dinoflagellaten) - bevatten, zijn noch ziek, noch bedorven, want zijn immuun tegen dit vergif. Die organismes peuzelen algen op van koraalriffen; de koraalvissen peuzelen deze wederom op, die vervolgens worden opgeslokt door roofvissen zoals barracuda, makreel, snapper en tandbaars. En dan op ons bord terechtkomen. Door de vernietiging van riffen constateert men een toename van ciguatera in tropische/subtropische regio’s. De stijging van de watertemperatuur bevordert het ontstaan van dit vergif. Aldus EUFIC in Europa. Op de Canarische Eilanden  is sinds 2008 ruim 10 x een ciguatera epidemie uitgebroken, via met name geelstaartmakrelen. Het vergif zorgt voor nare symptomen, die tot wel 8 weken kunnen aanhouden. Er is geen medicijn voor, je kunt alleen symptomen bestrijden. Advies? Laat de exotische vis maar staan, koop alleen uit regio’s zonder deze ciguatera besmetting. Eet geen ingewanden, koppen of geslachtsdelen van vissen, daar deze het sterkst besmet kunnen zijn met het gif. Was de vis heel goed voor bereiding (verhitting of bevriezing vernietigt het gif niet). Vis uit open zee is veiliger dan vis uit koraal-rif-regio’s of dicht bij de kust gevangen vis.

 

Geen vis? Geen punt, gaan we toch bij Noma eten; het beste restaurant ter wereld. Heeft nu even in Tokio een Pop-up restaurantje; moet je dus even wat verder reizen. En wat schotelt Redzepi ons dan voor? Letterlijk spartel verse garnaal met mieren. Levend dus. Het mierenzuur zorgt voor een klein zure prikje, als perfecte tegenhanger tegen het zacht zoete garnalenvlees, waarvan het lijf nog niet door heeft, dat de kop al dood is. Het zou de ‘’smaken van het Japanse Nagano-bos’’ evenaren….Aldus The Guardian. Eet smakelijk.

 

Oh ja, de Britse liefdadigheidsinstanties hebben het begrepen; wil je meer geld inzamelen, moet je de geldschieters een ontbijt laten nuttigen, liefst met een 3-ei-omelet. Want dan zijn ze eerder bereid om geld te geven. Huh? Simpel: eiwit bevat essentiële aminozuren en alle benodigde vitamines (behalve C), en een stofje in het ei werkt op het brein, waarbij mannen en vrouwen dubbel zoveel doneren als zonder ei-ontbijt. Hebben ze in Leiden ontdekt. In het Institute for Brain and Cognition. Zo zo. Nou heb ik net 2-ei-omelet op. Maar voel niks voor geld geven aan organisaties, waar veel te veel geld wegglijdt naar management, overhead en nog zo wat zaken. Tja, je bent wat je eet, zeggen ze. En het advies van max. 3 eieren per week? Is ook al lang achterhaald, want het cholesterol wat we via eieren naar binnen krijgen, is verwaarloosbaar voor het cholesterolgehalte van ons lijf, in tegendeel, we hebben zelfs cholesterol nodig, om celmembranen te bouwen, vet te verteren en hormonen aan te maken. Tik nog een eitje. Haal ik ondertussen een bakje koffie.

 

Nee maar, het geheim van de Big Mac saus is onthuld. In Australië. Daar nu in kleine flesjes te koop. Snelle blik op de ingrediënten leert; een 15 tal E-nummers; zalig, een dergelijke kunstsaus….

De ingrediënten van de ooit zo geheime saus staan nu ook online: Soja olie (antioxidant (330)), water, Relish [augurk – je wilt niet weten hoe die in de USA wordt gemaakt - hoge fructose maisstroop, suiker, gedistilleerde azijn, conserveermiddel (202), verdikkingsmiddel (415), kruiden/aroma’s], mosterd [water, gedistilleerde azijn, mosterdzaad, zout, suiker, kleurstoffen (150d, 100), specerijen], gezout eigeel, gedistilleerde azijn, ui, verdikkingsmiddelen (1442, 415, 405), kruiden, suiker, zout, gehydrolyseerd eiwit (mais gluten, soja, tarwe gluten), conserveermiddel (211), kleurstoffen (160c, 150d, 100), emulgeermiddel (433), knoflook, antioxidant (385). 

Klopt bijna. Kijk maar naar de McD site (USA):  Mcdonald USA site: BIG MAC SAUCE: Ingredients: Soybean Oil, Pickle Relish (Diced Pickles, High Fructose Corn Syrup, Sugar, Vinegar, Corn Syrup, Salt, Calcium Chloride, Xanthan Gum, Potassium Sorbate [Preservative], Spice Extractives, Polysorbate 80), Distilled Vinegar, Water, Egg Yolks, High Fructose Corn Syrup, Onion Powder, Mustard Seed, Salt, Spices, Propylene Glycol Alginate, Sodium Benzoate (Preservative), Mustard Bran, Sugar, Garlic Powder, Vegetable Protein (Hydrolyzed Corn, Soy and Wheat), Caramel Color, Extractives of Paprika, Soy Lecithin, Turmeric (Color), Calcium Disodium EDTA (Protect Flavor)

Zelf heb ik een tijd geëxperimenteerd, om een McNikki saus te maken; heerlijk van smaak, maar zonder de troep. Want eigenlijk is de saus niets anders dan een mayo-saus a la 1000-Island dressing; met wat zoetzuur, ui, mosterd, specerijen en kruiden. En ketchup. In mijn versie dan. Die van McD? Heeft geen tomaten gezien. Maar barst van kleur-, smaak-, conserveer- en andere ongewenste chemische stofjes. Nou, die van mij smaakt 100 keer beter. En ingewikkeld om te maken is het ook niet. Maar het belangrijkste is, je hoeft geen chloride toe te voegen (houdt het zoetzuur knapperig); of verdikkingsmiddelen op basis van mais of algen; conserveermiddelen kan je weglaten, en dat EDTA prut voorkomt, dat metaalionen gedurende langdurige opslag negatief reageren met de smaak, is ook niet nodig. Nog afgezien dat praktisch alles waarschijnlijk genetisch gemanipuleerd spul is (soja, tarwe, mais, ei etc.) De grote hoeveelheid aan hoge fructose maisstroop is helemaal niet nodig; en HVP (gehydroliseerd eiwit, verkregen uit een naar chemisch proces) – wat o.a. ook in de Maggi zit en als ‘’smaakmaker’’ functioneert  – heb je al helemaal niet nodig. Maar wie toch McDonalds Big Mac wil eten? Eet smakelijk. Nu je weet wat je eet.