Over voedsel

Loodzware noedels; nepeten, Foppen en groente-tips

De groenten van nu zijn over het algemeen zoeter, koolhydraatrijker en minder vezelig dan hun wilde voorouders. Ze bevatten ook nog eens minder nutriënten. Maar daar kun je wat aan doen.  Te lezen in Foodlog over een onderzoek van Jo Robinson in haar stuk Eating on the Wild Side. Time magazine noemt een aantal tips van haar:

 

1. Tomaten in blik: als je tomaten kookt wordt het spoorelement lycopeen bioactief, dat wil zeggen dat het opgenomen wordt in je lichaam en meer effect heeft. Je kunt dus beter ingeblikte tomaten kopen dan verse. Of nog beter: tomatenpuree, een extra geconcentreerd lycopeen-supplement. Ware het niet, dat blik over het algemeen van binnen gecoat is met Bisfenol A. Een hormoonverstoorder. Dus liever niet blik.

2. Sla scheuren; kant-en-klaar gesneden groente bevat in het algemeen veel minder vitaminen en mineralen. Die verdwijnen onder invloed van Uv-licht, zuurstof en lekken weg in water. Maar verse sla in stukken scheuren en direct opeten levert je wel degelijk extra voedingstoffen.  

3. Zonder water bereiden; Spinazie opzetten zonder water, maar met wat knoflook, boter. Of in oven of grill of stomen. Met water? Verlies je teveel oplosbare vitamines en sporenelementen.

4. Sla met dressing; gebruik een dressing, die WEL vet bevat; liefst ongefilterde bio-olijfolie van hoge kwaliteit. Want die zorgen ervoor, dat de vet-oplosbare vitamines uit de groenten opgenomen worden. .

5. Knoflook niet meteen in de pan; het enzym dat allicine (het stofje dat knoflook gezond maakt) vrij maakt, wordt pas actief als de celwanden kapot gaan. In de hete pan werkt het niet meer. Snij daarom je knoflook en laat deze 10 minuten liggen voor je er mee aan de slag gaat.

6. Eet groenten 'met huid en haar’; ofwel met schillen, b.v. door ze als chips te verwerken. Donkergroene prei gaat in de soep; lente ui van top tot teen gebruiken en bietenblad roerbakken. Blijven voedingsstoffen bewaard.

7. Laat de aardappels staan; verse aardappels kun je beter een dag laten staan (mits gekoeld). Het zetmeel in aardappels verandert binnen een dag in een meer complex koolhydraat. Opgebakken aardappels laten de bloedsuikerspiegel daardoor minder snel stijgen.

8. Soms is gekookt beter dan rauw; omdat door koken de celwanden kapot gaan en voedingsstoffen beschikbaar komen. O.a. bij wortels; in hun geheel koken en daarna pas snijden.

9. Broccoli: 'eat me first'; liefst bewaar je groentes niet lang, omdat voedingsstoffen verloren gaan. Vooral bij broccoli. De hoeveelheid gunstige voedingsstoffen neemt bij broccoli dramatisch snel af. Kant-en-klare broccoliroosjes in de supermarkt hebben nauwelijks nog een antioxidantiële werking.


10. Bonen in blik; Gedroogde bonen bevatten veel nutriënten. Maar bonen in blik zijn nog rijker aan antioxidanten. Laat bonen die je zelf gekookt hebt nog een uur in hun kookvloeistof staan, dan nemen ze hun nutriënten deels weer op. Een snelkookpan werkt nog beter om het antioxidantengehalte op peil te houden. 

 

Ja, ja. Paling/Zalmbedrijf Foppen wederom in de fout. Staat al onder verscherpt toezicht na het gedoe met besmette zalm, waaraan 4 mensen overleden. Vorig jaar wist NVWA al, dat het weer fout zat: jarenlang werd natriumnitriet in visproducten gebruikt, terwijl het bedrijf moest weten, dat deze stof in combi met viseiwit kankerverwekkend is. Ze kregen daarvoor een boete. Je moet ze immers ook niet te vaak straffen, nietwaar? De stof zou nu niet meer gebruikt worden. En als charmeoffensief publiceert Foppen op haar website alle resultaten van (vooraf aangekondigde) overheidsinspecties om zo een aandeel te leveren aan het vertrouwen van de samenleving in voedselveiligheid. Lena heeft maar 1 antwoord; sluiten, die ballentent. 

 

Loodzwaar, die noedels van Maggi; voor omgerekend 44 miljoen aan noedels zijn vernietigd. In India. Vlg. eigen test zouden de noedels voldoen aan de eisen van Nestle, en gaat het hier om misverstand, misinterpretatie en anders testen. Ja hoor

 

Gepimpt, kunstvoer of chemische troep, zo noemt Lena de kunstjes van de voedingsindustrie, om vooral meer winst te maken en minder pure ingrediënten te gebruiken. Tijdens de jaarlijkse Food Ingredients Beurs ontmoeten leveranciers van ingrediënten, distributeurs en kopers elkaar. Wil je deze bezoeken, moet je aantonen, dat je in de voedselindustrie werkt. Nou, een journalist lukte het, om binnen te komen met een vervalst ID. Waar bij andere beurzen over voeding veel standhouders popelen, om je hun product te laten proeven, vind je op deze beurs nauwelijks eetbaar spul.

En als er wel wat gepresenteerd werd, was het niet wat het leek. Zoals Canape-achtige kubusjes van witte kaas, bepoederd met kruiden en specerijen ‘’feta met glucono-delta-lactone’’. Of te wel een cyclische ester van gluconzuur, dat de houdbaarheid verlengt. Of neem die gebak chef, die zijn hart- en diamantvormige cakes presenteerde of petit fours. Alleen bleek in al die structuren van sponge, gelei, room of chocola niets erin te zitten van room, eieren of boter. Dankzij aardappel proteïne isolaat welk het volume, de textuur, stabiliteit en gevoel in de mond weet te imiteren…Maar dan veel goedkoper.

En dat is waar het om gaat: technologie ontmoet natuur en laat dat laatste vervolgens weg….Gemodificeerd, getextureerd of anderszins gecreëerd spul vervangt het echte ingrediënt. Om de tomatensaus dik genoeg te maken zodat het niet uit het plastic karton druipt, mooi eruit blijft zien na dagen in de koelkast, voeg je gewoon Microlys toe; een goedkoop soort zetmeel. Of Pulpiz; een tomatenpulpvermeerderaar…Ook gebaseerd op gemodificeerd zetmeel; hoef je 25% minder tomatenpuree te gebruiken. En zo loop je langs ‘’global chemical distributors /producers of industrial minerals’’ die hun troep verkopen op de voedings/diervoedr/cosmetica/wasmiddelen/reiniger/papier/kleefstoffen, /constructie/, plastic/industriële chemicalienmarkt. Goed voor uw maaltijd, anti-muggenspray of verf. 

En dan wil je als journalist wel eens iets vers; zoals een schaaltje met vers fruit. Maar er zaten data van weken geleden op. Huh? Agricoat meldde trots, dat de fruitstukjes in een badje van Nature Seals hadden gebaad, waardoor ze wel 21 dagen langer houdbaar waren. Een prutspul van citroenzuur en onuitspreekbare ingrediënten dus. Blijven de appels licht, meloenen worden niet slijmerig en kiwi worden niet tot gelei. Vers en natuurlijk dus. Voor de cateraar dan, want daarmee verlies je minder voedsel…

Nog afgezien van de ‘’natuurlijk gerijpte kaas’’ die binnen 72 uur gefabriceerd wordt. En ook al lees je nog zo goed de etiketten, het is soms bijzonder lastig – zo niet onmogelijk – om de ruim 6000 toevoegingen in voedsel te ontdekken. Of het nu gaat om smaakmakers, verbeteraars, bleekmiddelen etc. Achter de schermen van de voedingsindustrie worden ze in overvloed gebruikt. De zogenaamd ambachtelijke ham of salami; luxe Belgische bonbons; speciale koffies;, mirakelse probiotische drankjes en oliën om te koken; het zuurdesem brood of de traditionele extra-gerijpte cheddar; allemaal deels nep.

Probeer je erachter te komen, hoe deze industrie te werk gaat, stuit je op een muur van geheimzinnigheid. Vertrouwelijkheid, vooral niets communiceren, het niet kunnen prijsgeven van recepten omwille van de concurrentie zijn allemaal excuses. En alle ingrediënten voldoen aan de QA-standaarden van de EU of aan kwaliteitseisen van retailers is ook zo’n dooddoener. Alles, wat in doos, blik, bak, karton of fles gaat, is voorzien van een label met de inhoud. De voedingsindustrie is er in de afgelopen jaren erin geslaagd om de meeste industriële toevoegingen te vervangen door relatief minder gevoelige (lees: door de consument niet gewenste) ingrediënten.

En vooral is gewisseld naar goedkopere troep, om vooral natuurlijk en gezond over te komen…Zoals salami met rozemarijn extract: wat vroeger E300-21 was – butylhydroxyanisol (BHA). Maar dat rozemarijnextraxt hoeft niet altijd E 392 genoemd te worden; extract klinkt immers natuurlijker…Maar in het echt is het een antioxidant-chemisch goedje, dat  de salami parfumeert, waarbij alle rozemarijn smaak en geur verwijderd wordt. De extractie geschiedt via kolendioxide of chemische oplosmiddelen – uit afvalproducten van petroleum – ethanol en aceton. Neutraal rozemarijnextract heet dat.

Of neem L-cysteine E 910; kan uit mensenhaar of eenden veren gewonnen worden…Zit in deegbereidingen, brood, gebak, maar ook kant-en-klare noedel-gerechten. Gistextract; daar kun je heel veel onder verstaan. Gewoon chemische troep, die onder het mom van gezond image verdoezelt, dat het veel glutamaat (smaakversterker – MSG) bevat. Choco-toetje…naast room, cacao ook carrageen (E 407); oorspronkelijk gewonnen uit zeewier, maar thans in verband gebracht met zweren en maagkanker; een liefst-niet- maar toch alledaags in gebruik zijnde stof in de industrie. E 1422 – gemodificeerd zetmeel, ofwel geacetyleerd di-zetmeel adipaat….Geweldig om te binden. Ach ja, sommige fabrikanten hebben plan B, als een ingrediënt niet gewenst is. Dan vervangen ze het toch gewoon door ‘’functionele bloem’’ (hydrothermaal geëxtraheerd van granen); hoef je geen E-nr. te vermelden. Of je gebruikt een co-textuurveredelaar, ook gemodificeerde zetmelen, chemisch gefabriceerd.

 

Ach ja, we weten al lang, dat gehydroliseerde olie in margarine troep is; dat high-fructose-corn-syrup thans een van de boosdoeners voor obesitas is (als suikervervanger dus nog erger) en dat de zogenaamde clean label politiek niet deugt. Want de fabrikant wil helemaal niet, dat je weet, wat erin zit! Nee, het moet lijken, alsof het uit Grootmoeders keuken zo op je bord komt en dat het allemaal goed, lekker en gezond is. Verre van dat dus. In de industrie zul je zelden of nooit een vel van een ui zien, of een eierschaal. Neen, de ingrediënten worden aangeleverd als poeder, vaak aangelengd met extra suiker of nep eiwit of andere troep. En als er al ei wordt gebruikt, kan dat in vloeibare, poeder, gevriesdroogd/gekoeld, extra-lange-houdbaarheid- of andere kwaliteit aangeleverd worden, al dan niet nog voorzien van extra stoffen…

 

In vele landen groeit het percentage aan te dikke mensen; het gevolg o.a. van teveel consumptie van industrieel bereid voedsel met al haar toevoegingen – waarvan velen niet gedeclareerd en niet zo heel gezond voor ons? Voedselfabrikanten combineren ingrediënten die niet voorkomen in natuurlijk voedsel, vooral suikers, geprocessed vet en zout, in de meest geraffineerde (= bewerkte) vorm. Officieel vormen ze geen risico voor de mens. Maar dat geldt alleen als ze in kleine hoeveelheden worden geconsumeerd.

 

En de nieuwe lichting van troep komt eraan. Nu melk-proteïnes, o.a. permeaat; een bijproduct van wei-eiwit concentraat/hoog gefilterde melk, melkeiwitconcentraat of melk proteïne isolaat. Het spul draagt bij aan de bruining van het bakgoed en houdt de soepelheid langer vast…Ach, het is er maar 1 van de tot 30 aan industrieel geproduceerd brood toegevoegd ingrediënt. Niet te declareren, want gedurende het brood proces verdwijnen deze stoffen. Oh ja? Wie nu niet overgaat tot zelf yoghurt maken (heel simpel) of brood (nog simpeler) met eerlijke ingrediënten, is zelf schuld.