Over voedsel

Soja-, palmolie en suiker / clean label nep

Kijk, dat grote hoeveelheden suiker funest zijn voor onze gezondheid, dat weten we al lang. Nu blijkt ook de sojaolie een aandeel te hebben in de obesitasepidemie van het Westerse leefpatroon. Aldus een Amerikaans onderzoek. Vanaf de jaren 60 werd in de VS en in Europa aanbevolen, om de verzadigde vetten ter vervangen door meervoudig onverzadigde. En dat advies leidde ertoe, dat dierlijke vetten (reuzel en boter) moesten wijken voor plantaardige vetten en oliën. Omdat in de VS steeds meer soja werd verbouwd, was het logisch dat sojaolie gebruikt zou worden. Inmiddels is 60% van alle olie in levensmiddelen in de VS sojaolie, en de gemiddelde consument daar consumeert er jaarlijks ca. 11,6 kg olie van! De helft van alle plantaardige olie voor menselijke consumptie is dus sojaolie.

Vanwege het ‘’gezonde’’ imago vond weinig onderzoek plaats over sojaolie als dikmaker. In tegenstelling tot suiker, welk volop in de belangstelling stond/staat. Volgens wetenschappers van de Uni California/Riverside blijken 3 hoofdverdachten aan te wijzen voor de obesitasepidemie; verzadigde vetten (kokos/palmolie), onverzadigde vetten (sojaolie) en suiker/fructose. In PLOS One is daarover geschreven, aldus Foodlog. Uit tests met diverse diëten (o.b.v. palmolie, sojaolie en fructose) werd aangetoond, dat het sojaolie dieet verantwoordelijk was voor 25% meer toename in gewicht dan die van kokos/palmolie. Onverzadigd vet maakt dus dikker dan verzadigd. Ook fructose zorgde voor 12% meer gewichtstoename, dan die met kokos/palmolie. Ook het effect van sojaolie op stofwisseling en leververvetting bleek negatiever. Dit onderzoek zou weleens heel wat heilige huisjes omver kunnen gooien, want sojaolie blijkt meer obesitas en diabetes op te leveren dan suiker/fructose. Wat uiteraard niet betekent, dat je nu vrolijk weer veel suiker moet consumeren….

 

De zogenaamde ‘’clean label’’ tactiek van producenten houdt consumenten voor de gek. Want daarmee omzeilen producenten de vermelding van E-nummers en noemen het goedje in plaats daarvan o.a. ‘’antioxidant’’ of ‘’gistextract’’. Omdat consumenten steeds minder blij zijn met E-nrs. Maar de kleur-, geur-, verdikkings-, conserverings- en andere troepstoffen blijven wel degelijk erin zitten. Maar je moet er bijna voor hebben gestudeerd, wil je het etiket nog kunnen doorgronden. Ach ja, de Unilever’s en Nestle’s geven aan, minder toevoegingen in hun producten te stoppen (echt?) of ze helder te omschrijven; zoals rodepeperextract…Lena noemt het pure misleiding. Als consument moet je nu de lijsten met E-nrs en hun benamingen gewoon in je tas meenemen, anders word je er niet wijs van. Consumentenbescherming? Ammehoela, het belang van de producent telt binnen de EU. Zoals elders overigens ook.