Over voedsel

Stevia, landbouw vs. gezonde voeding?

Dit is nou echt bezopen. Laat de NVWA zich bezig houden met de echte boeven, zoals de Willy Seltens, in plaats van met een natuurlijk product. Maar ja, het is waarschijnlijk te bedreigend voor de suikerlobby? Want wat valt er te lezen? De NVWA verbiedt de verkoop van groene Stevia, omdat het volgens de Europese wetgeving nog steeds een novel food zou zijn. Een stempel die het plantje is opgedrukt, die er niet had mogen zijn, aldus een van de telers/verkopers van groene Stevia. Die overigens wordt ondersteund door een Duitse rechter in een uitspraak uit 2011: waarbij aangetoond werd, dat Stevia blad al voor 1997 in grote hoeveelheden binnen de EU werd gebruikt en verhandeld. Juridisch valt het verbod niet te betwisten, en dus zijn mensen, die op zoek zijn naar een natuurlijk, niet chemisch of industrieel zoetstofje zonder de bijwerkingen van suiker, de pineut. Volgens de EU is het spul niet veilig verklaard voor menselijke consumptie. Zelden zo’n onzin gelezen. Alles, om maar niet de echte misstanden aan te pakken in o.a. de vleesindustrie en de machtige suikerlobby te pleasen?

 

Nederland wil van landbouw- naar voedselbeleid. In plaats van productie moeten we praten over (gezonde) consumptie. En dat zou in lijn zijn met de EU wensen. Echt? Welnee. De EU kan dit helemaal niet. Want uit onderzoek blijkt, dat het afstemmen van landbouw- en aan voeding gerelateerd gezondheidsbeleid in de praktijk ingewikkeld is. Want hoe moet het dan met subsidies voor teelt van suikerbieten en productie van veevoer, terwijl consumptie van suiker, vlees en zuivel omlaag zou moeten? Juist. Onderzoekers stellen in hun artikel ‘’how much priority is given to nutrition & health in the EU common agricultural policy?” dat het voedingsbeleid haaks staat op EU-beleidsagenda’s, gevoed door belanghebbenden uit landbouw en handel. Voedingsbeleid wordt als onbelangrijk gezien; voedselveiligheid echter zou meer aandacht moeten krijgen. Het gewenste voedselbeleid zou eerder een camouflage zijn om de hoge uitgaven voor landbouw te rechtvaardigen. De NL regering onderschrijft de conclusie, dat het in de 21e eeuw niet meer moet gaan over productie van voedsel, maar over de zorg voor een gezonde consumptieve behoefte op basis van betrouwbare voeding. Maar dat is een duur doekje voor het bloeden, om vooral protesten tegen hoge landbouwuitgaven binnen de EU (en NL?) te stelpen. Ach ja, voorzien wordt, dat de laatste resten van het ‘’oude’’ Ministerie van Landbouw na de komende verkiezingen zullen verdwijnen. Incl. Staatssecretariaat voor Economische landbouwzaken. Nederland zou landbouw, voedselverwerking en –verkoop dan gaan benaderen vanuit het gezond maken van de behoeften van consumenten. Maar gezondheid is helemaal geen direct belang van marktpartijen! Boeren produceren grondstoffen, handel handelt en verwerkers verwerken. Supermarkten en anderen verkopen, en liefst zoveel mogelijk.

Dat is dus niet gezondheid. Want dat is noch sexy, noch zit daar winst op. Zelfs ziekenhuizen en artsen zien geen belang in een gezonde samenleving. Dan raken zij nl. overbodig, nietwaar? Een gezond leefpatroon is geen ‘’product’’ dat je kunt kopen en is dus zinloos als het dient als basis voor industriebeleid. En het is maar ten dele terug te leiden tot gezonde voeding; maar wel terug te leiden op de totale levenswijze, die ook ingaat op omgeving, sociale status, relaties en nog veel meer zaken. Dus….is dat voedselbeleid niet een wassen neus, een misverstand?  Voedselbeleid komt straks via apps binnen; dan lees je direct, dat je deze week al 2 Magnum-ijsjes hebt verorberd en daarom slecht slaapt en dat is niet goed voor je seksleven. Niet dat Apple iets verdient aan het advies, wel aan de app. En dus wordt voor dit soort bedrijven voedselbeleid gezondheidsbeleid. Daaruit komt vervolgens meer vraag naar ander voedsel, waar de industrie graag op inspeelt…ziezo, kringetje weer rond. Nog simpeler: verdeel voedselbonnen, waar consumenten alleen kunnen kopen wat het (door de industrie gesponsorde) Voedingscentrum bedenkt en stem op basis van voorspelbare consumptie de productie af. A la Sovjet Unie dus.  

Voorlopig zal er voldoende stof voor jarenlange discussies zijn. Zonder resultaat. Het beste zou natuurlijk zijn, als mensen zelf het voedselbeleid oppakken en hun omgeving inrichten, zoals zij dat willen; waar wensen uitgangspunt zijn voor een duurzaam ordeningsbeleid binnen de rechtsstaat. Maar da’s veel te simpel. Bovendien zal de politiek graag haar macht willen houden en is daarbij niet gediend bij wat mensen willen of bedenken. Verwarring voor jaren, aldus het artikel in Foodlog.