Over voedsel

Bio, nepkaas en sulfiet

Samenstelling van bio-melk en bio-vlees blijkt gunstiger dan de gewone, niet-bio varianten. Bio-melk bevat 50%  meer omega-3 vetzuren en andere gezondheidstoffen.  Bij bio-vlees blijken 2 soorten verzadigde vetten een lager % te vertonen. Aldus analyse van 196 wetenschappelijke artikelen over melk, en 67 over vlees. Het verschil in bio-melk/vlees versus de niet-bio varianten ligt in de weidegang en het type voer. Aldus Newcastle Uni.

 

En dan lees ik verder over het nieuwe voedselbeleid van de regering. Als koe- en kaasboer moet je innovatiever worden, heet het. Het boeren moet anders. Zeggen ze daar in het Haagse. Gelijkwaardig speelveld, eerlijke marktverhoudingen, betrouwbare overheid of de consument die het verschil maakt en dan wel bereid moet zijn, die innovaties te betalen? De consument – laten we wel zijn – is hypocriet, want voor betere kwaliteit en dierenwelzijn wil men liever niet meer betalen. En de overheid zou dan ook de kwaliteit moeten beschermen, niet de goedkope voedselfabrikant het inferieure product onder valse voorwendselen/etikettering en manipulatieve logo’s te laten verkopen. Maar nee, daar is de overheid niet voor; de boeren moeten het maar doen, de NVWA komt op voor de belangen van de producenten….De huidige keuringen zijn een lachertje, zo ongeveer  (ik citeer) …’te vergelijken met optreden tegen de criminaliteit van Amsterdam met een kleuterklas, waar de juf de maffia zelf is…’’. Terughalen, die ouderwetse Keuringsdienst van Waren, met deskundig en onafhankelijk personeel. En de Warenwet? Wordt geschreven door lobbyisten van e commissie Regulier Overleg Warenwet. Die ROW is een commissie bij de VWS en kijkt puur naar hygiëne. En beslist en passant ook even, onder welke naam producten de markt op mogen. Zonder EZ. De Warenwet is dus makkelijke prooi voor de voedingsmiddelenlobby. Recent is de definitie van kaas gewijzigd: eeuwenlang wordt kaas gemaakt van gestremde melk. Maar nu zijn er nieuwe technieken, zodat je de wei uit de melk haalt (blijft ie mooi schoon, zonder stremsel en kruiden). Helaas strem je dan niet zo mooi meer. Dus is het nu anders; je mag allerlei vormen van aan elkaar gelijmde eiwitten en vetten nu ook kaas noemen. En dan moet je aan de hypocriete, domme consument als kaasboer nog vertellen, dat je echte, ambachtelijke kaas maakt, zoals het hoort? Is natuurlijk wel duurder, en veel lekkerder, dat wel. Maar niet te verkopen, doordat op de markt niet meer duidelijk gemaakt kan worden, wat nou echt het verschil is met die gelijmde fabriekshomp. De onafhankelijke voorzitter van het ROW zou bij de wijziging van de definitie letterlijk gezegd hebben ‘’hier kan toch niemand tegen zijn’’. Nee he, en dat noemt zich overheid. De melk/kaasboer die aan tafel zat bij de discussie vroeg zich af, of Echte Karnemelk ook weer als zodanig in de Warenwet opgenomen zou kunnen worden. Helaas, neen. Hoezo transparant ROW? Karnemelk is aangezuurde ondermelk, niet gekarnd. Met water – maar dat hoeft weer niet op het pak te staan, want in melk van de koe zit ook water. Toch? Waarop de ambtenaar van AGOS kennelijk antwoorde ‘’je kunt karnemelk niet zomaar afpikken’’. Nee, zeg, die arme fabrikanten….En ook als je iets toevoegt aan melk, hoef je’t ook niet te vermelden (zoals eiwit of water, want dat zit al in melk, snap je?). En komt het eiwit in de melk uit NL en het vet uit Duitsland, hoef je dat ook niet te vermelden. En als melk gepasteuriseerd, gehomogeniseerd en gestandaardiseerd is? Moet er toch VERS op staan. Wettelijk. Logisch, dat de consument het niet meer snapt. En nog logischer, dat je als hippe, innovatieve duurzame producent van kwaliteitsvoedsel (= ambachtelijke boer dus) moeilijk gaat overleven op een markt met een overheid, die de identiteit van het echte product niet beschermd. Flutsprutskluts beleid, gemaakt door ambtenaren, die de praktijk niet snappen en zich de oren laten volkletsen door fabrikanten. Immers, met die producten is niks mis mee….Aldus een stuk in Foodlog. Helaas, het is te triest voor woorden, anders zou je je krom lachen over deze klucht….

Nu snappen jullie wellicht, waarom wij bio willen. Eerlijk en puur, zonder gedonder.

 

Hoofdpijn van sulfiet in wijn? In 2005 verplichtte de EU de vermelding ‘’bevat sulfieten’’ op het wijnetiket. En Dr. Hamersma kreeg veel mensen over de vloer, ze zouden allergisch zijn voor sulfieten, want sinds het in wijn zou zitten, hadden die veel hoofdpijn. Oh, echt? Voor die tijd kreeg hij nooit klagers – en toen zat het spul er ook gewoon in. Maar vooral pikant, omdat de meest gebruikelijke allergie reactie op sulfiet huiduitslag of kortademigheid is. Niet hoofdpijn. Overigens, sulfiet zit ook in gedroogde vruchten, diepvriesfriet (!!!) en voorverpakt vlees. Wist u dat? Misschien gewoon wat minder wijn, meer water drinken en op tijd naar bed? Want alcohol met minder slaapt geeft hoofdpijn…. De wijnindustrie ondertussen zoekt naar alternatieven van sulfiet. Het biodynamische Champagnehuis Leclerc Briant gebruikt geen chemisch gemaakt sulfiet, maar natuurlijke vulkaanzwavel. Natuurwijnmakers voegen tijdens de gisting natuurlijke micro-organismen toe. Werk je in de wijngaard met gezonde druiven, goed geselecteerd/gecontroleerd op de sorteertafel en tijdens het wijnmaken absolute hygiëne toepast, heeft geen conserveringsmiddel nodig. In Zuid Afrika produceert Stellar Organicas per jaar ca. 500.000 flessen no-sulphur-added-wines; en is daarmee de grootste in zijn soort wereldwijd. Het kan dus wel; je proeft de volle smaak. Maar evengoed geldt ook hier; geniet, maar drink met mate. Proost.