Over voedsel

Vleestaks, nanootjes

Te lezen in Varkens in Nood: de PvdA wil een vleestaks; zodat we minder vlees eten. Samson wilde het altijd al, maar zijn partij voelde er niet veel voor. Tot 11 februari de petitie van Varkens in Nood ruim 67.000 stemmen ophaalde; nu is ook de fractie om. De PvdA  rept in een schriftelijke ‘’gedachtewisseling’’ met het Kabinet over de nadelen van de vleessector. Meer overheidssturing op deze sector is nodig; de veehouderij moet kleiner om negatieve gevolgen voor mens, dier en milieu te beperken. En in ieder geval zijn plantaardige eiwitten beter voor ons dan dierlijk spul. Niet de markt, maar de overheid moet ingrijpen, want verdorie, de bio-vlees markt groeit sterk; die markt toch! Een vleestaks zou dus kunnen helpen, minder vlees te consumeren. Je zou de opbrengst dan kunnen gebruiken voor herstructurering van de varkenssector en ontwikkeling van vervangers voor vlees, zuivel en eieren. Ja, die ook. Maar…..Van de in NL geslachte dieren (ruim 2,5 miljard kilo karkasgewicht) gaan 10,9% op aan consumptie; en wordt 89,1% geëxporteerd.  Hamvraag: levert de vleestaks dan werkelijk een betere Nederlandse veehouderij op????

 

En dan weer die dekselse Nano’s; bonte nanootjes drijven in frisdrank voor een fruitig-fris kleurtje. Tafelzout strooit zonder klonten; ketchup komt moeiteloos uit de fles en blijft vervolgens lekker vastzitten op de frietjes. De ‘’wonderdeeltjes’’ kun je met het oog niet zien, maar ze zijn er wel. De technologie van ons nieuwe tijdperk! Maar we weten er nog steeds veel te weinig over die mini-mini-dingetjes; ze komen in ons lijf, o.a. via voeding; of over de long en de huid. En als ze eenmaal in ons lijf zitten, worden ze via het bloed overal verspreid. Het Forschungszentrum für Umwelt und Gesundheit meldt dat deze nanootjes in de lever aangetroffen zijn, maar ook in de milt en in de nieren. En in hersenen en in het hart. Wat ze daar teweegbrengen, weten we simpelweg niet. Wel is bekend, dat de nanootjes zo sterk zijn, dat ze door het lichaam niet opgelost worden. Dus blijven ze zich ophopen; daardoor zouden organen ziek kunnen worden; of de hartritme functie kan verstoord worden; misschien zelfs de bloedstolling beïnvloeden; hartinfarct en trombose als ongewenste bijwerking?

De nanootjes tussen de plakken kaas maken dat we deze makkelijk kunnen scheiden; in autolakken beschermen ze de auto voor de Uv-stralen; in zonnecrèmes zitten precies dezelfde nanootjes, op te smeren op onze huid.  Steeds meer artsen en wetenschappers zijn van mening, dat veel meer mensen ziek kunnen worden – zoals dat vroeger met asbest het geval was. De link met asbest is niet zo vreemd; want de nanootjes – evenals de kleine asbestvezels – worden door het lichaamseigen afweersysteem niet goed herkend en opgevreten; en dat is uiterst zorgwekkend. Maar ondanks dat; geen extra maatregelen; geen wetgeving, the sky is the limit met deze nieuwe technologie. En het mooiste? Omdat ze zo klein zijn, hoeven ze niet gedeclareerd te worden. Weet wat je eet wordt zo haast onmogelijk. Tenzij je het zelf toebereid.