Over voedsel

NVWA, kipgedoe en zo

Ach nee, echt? Uit een analyse van de Nederlandse Voedsel- en Warenautoriteit in 2016 bleek dat 7 op de 10 verkochte goj bessen te veel bestrijdingsmiddelen bevatten. Bij één monster werden zelfs 21 verschillende middelen aangetroffen. Voedselwaakhond Foodwatch vindt dat deze bessen niet verkocht mochten worden. Doordat de NVWA geen verbod heeft uitgeroepen, hebben consumenten grote gezondheidsrisico’s gelopen. Hoeveel schandalen zijn er nog nodig, voordat eindelijk opgetreden wordt en deze waardeloze dienst grondig uitgemest en vooral eens goed geleid wordt, in het belang v/d burger, onze gezondheid, en niet t.b.v. economische belangenhttps://www.nu.nl/eten-en-drinken/4943510/nvwa-verzuimde-giftige-gojibessen-winkels-halen.html

 

Nee, in NL zou zoiets als in Engeland, met dat kippenvlees, niet kunnen. Werd vrijdagavond nog op tv beweerd. Maar...het is nog maar de vraag, of de NL-keten waterdicht is. En met een continu blunderende NVWA, die vooraf haar bezoeken aankondigt, zou ik niet gerust zijn...De Europese koepelorganisatie van pluimveeslachterijen a.v.e.c.bepleit in zijn jaarverslag betere voorlichting over de herkomst van kippenvlees aan consumenten, schrijft Vilt. Een kwart van de in Europa geconsumeerde kipfilet komt uit het buitenland. Op de verpakking zou het land van herkomst moeten staan, tenzij het een EU land is. De kippenslachters kijken niet alleen naar het consumentenbelang. Zij vrezen de concurrentie van landen als Brazilië, Thailand en Oekraïne, waar de eisen voor voedselveiligheid, dierenwelzijn en milieubescherming minder streng zijn dan in Europa. Dat maakt die producten goedkoop en volgens a.v.e.c. mogelijk onveilig. De organisatie wijst op het Braziliaanse sschandaal met rottend vlees; een herkomstvermelding zou consumenten waarschuwen voor dergelijke gevaren. Dat het gevaar niet alleen van buiten de EU komt, blijkt vandaag uit het aan het licht gekomen kippenvleesschandaal in Groot-Brittannië.

 

Eddie Yoon van The Cambridge Group deed een onderzoek naar het kookgedrag van Amerikanen. Hij stelt dat er grofweg 3 groepen mensen zijn. Groep 1 houdt van koken en doet het regelmatig. Groep 2 heeft een hekel aan koken en warmt zo veel mogelijk kant-en-klaar maaltijden op of gaat uit eten. Groep 3 vindt het leuk om soms te koken, maar wisselt het af met uit eten gaan of opwarmen. Uit zijn waarnemingen (vanaf 2000 tot een jaar geleden) blijkt dat 10% van de Amerikanen van koken houdt, 45% heeft er een hekel aan en 45% zit in de derde groep die er tussenin valt. En hoe zit dat bij u?